EN | NL
MENU

Presentatie 4 wijken Zuid

14/11/2014

Door: studenten Vastgoed en Makelaardij

14 november 2014 – kantoor NPRZ


Na een welkom door Arjen van Susteren, programmaleider Smart City en Urban Innovation en de vertoning van een introductiefilmpje van het Expertisecentrum Maatschappelijke Innovatie presenteren de HR studenten Vastgoed en Makelaardij de resultaten van hun onderzoeken van vier wijken op Zuid.

Marco Pastors, directeur NPRZ, leidt de bijeenkomst in: "Vorige keer waren de bevindingen van de studenten erg interessant. Naar aanleiding van het onderzoek van de studenten in de Afrikaanderwijk is bijvoorbeeld met gevestigde instanties opnieuw gesproken over oplossen van de overlast en drugs op straat. Het onderzoek van de studenten was direct aanleiding om een nieuw onderzoek te starten. Kortom, dankzij de waarnemingen van studenten worden zaken in gang gezet." Als advies geeft Pastors de studenten mee: “Durf te blijven zien wat je ziet en vertrouw op je eigen bevindingen”

De Afrikaanderwijk
Ondanks de toename van genomen maatregelen is het gevoel van veiligheid is bij bewoners afgenomen. Recent waren er ook een aantal incidenten waaronder schietincidenten met dodelijke afloop, brandstichting en inbraken. De angst om te getuigen beperkt de aanpak van criminaliteit. De veiligheidsindex geeft een optimistischer beeld van de werkelijkheid, is de aanname van studenten, omdat regelmatig geen aangifte wordt gedaan en de index gebaseerd is op het aantal aangiftes. De wijk kampt met overbevolking waardoor oa. woonoverlast, parkeerproblemen ontstaan.

Advies van de studenten:
Nader onderzoek naar de veiligheidsindex. Een betere samenwerking tussen overheidsdiensten en woningbouwcorporatie Vestia, zichtbaar op een centrale plek in de wijk.

Conclusie:
De Afrikaanderwijk is op zijn eigen manier ook een gezellige wijk. Ondanks de problemen hebben de bewoners veel verbondenheid met de wijk

“De wijk staat voor grote uitdagingen maar er zijn zeker mogelijkheden.”
 

Pendrecht
De wijk oogt groen, mooi en veilig maar er is weinig onderling contact tussen bewoners en er zijn opvallend weinig buiten spelende kinderen. Conclusie uit de stakeholders analyse (gesprekken met coöperatie, ondernemers, gemeente en bezoekers) is dat de voorzieningen en het vele groen in de wijk niet direct zorgen voor een aantrekkelijke wijk. Het gevoel van veiligheid is wel groter dan in andere (focus)wijken op Zuid. Ook genoemd zijn de slechte aanpak van drugsoverlast en men mist het buurthuis.

Advies van de studenten:
Stevige inzet hulpverlening, creëren van een gebruikersruimte, camera’s op straat, meer politie.

Macro Pastors reageert hierop dat in plaats van het oplossen van de problemen in de wijk kan het ook een oplossing zijn om te kijken of het probleem uit de wijk gehaald kan worden.

Conclusie:
“Pendrecht wordt al gezien als een mooie wijk en relatief weinig inzet kan al voor veel verbetering zorgen.”


Tarwewijk
In de Tarwewijk is de culturele achtergrond van de bevolking zeer divers, er is een grote taalachterstand, veel migratie en daardoor een hoge mate van anonimiteit. Autochtone bewoners trekken steeds meer weg uit de wijk en missen in het winkelaanbod de typisch Nederlandse winkels. De huizen hebben veel achterstallig onderhoud, het bedrijven- en winkelaanbod is eenzijdig, veel afgeplakte plinten en er zijn weinig mensen op straat. Er is een veelheid aan borden op straat die refereren aan drugs en drank verbod en dit verhoogt het onveiligheidsgevoel.

Advies van de studenten:
Verbeteren sociale cohesie: contact tussen bewoners bevorderen, dit verhoogt gevoel van veiligheid, zorgt voor verbondenheid met wijk en daarmee afname migratie. Een buurthuis kan hierbij een grote rol spelen. Diversiteit van het winkelaanbod verbeteren door herbestemmingsplan: dat zal zorgen voor een waardestijging van het vastgoed, het verbeterd uitstraling van de wijk en de lokale economie, en de werkgelegenheid. Meer contact op straat en met bewoners.

Marco Pastors is benieuwd of er bij de allochtone bewoners ook vraag is naar meer diversiteit en groter aanbod van Nederlandse winkels en of de komst van meer Nederlandse winkels de uitstroom van autochtone bewoners kan laten afnemen. Op zijn reactie dat een buurthuis vaak genoemd wordt maar niet altijd de oplossing blijkt voor de problemen die er spelen geven de studenten aan dat de collectieve speeltuin in de wijk een goed voorbeeld is en dat een buurthuis met faciliteiten ‘op maat’ wel zou kunnen werken.

Conclusie:
“Een goed samenspel tussen fysiek en sociaal ingrijpen, zorgt voor een wijk geschikt om in te wonen, werken en recreëren.”


Vreewijk
Vreewijk, ook wel het tuindorp genoemd, is een wijk met een dorps karakter. Hier wonen veel autochtonen en er is sprake van hoge mate van vergrijzing. Het opleidings- en inkomensniveau zijn laag en er is hoge werkeloosheid. 80 procent van de woningen is eigendom van woningcorporaties. Op het eerste gezicht lijkt de wijk veilig maar in de praktijk blijkt dat toch anders: er zijn veel achterpaadjes, slechte woningen en er zijn veel inbraken. Voor jongeren in de wijk zijn er weinig tot geen voorzieningen. (Oudere) bewoners wonen vaak in te grote huizen wegens gebrek aan alternatief aanbod in de wijk.

Advies van de studenten:
Het verbeteren van voorzieningen, activiteiten en voorlichting voor jongeren zal de veiligheid verbeteren. Er moet aandacht worden besteed aan de zogenaamde achterpaadjes in de wijk: meer verlichting en zelfs afsluiting van sommige van deze alternatieve routes zal zorgen voor beter overzicht en maakt de wijk minder inbraakgevoelig.

Marco Pastors constateert dat de vergrijzing die ontstaat door de lage migratiegraad uiteindelijk vanzelf zal dalen en er dan ruimte komt voor nieuwe instroom van bewoners. Dat de bewoners hebben aangegeven dat er voor hen wel voldoende voorzieningen zijn, maar niet voor jongeren of kinderen vindt hij een zeer waardevolle constatering. Qua voorzieningen wordt vaak als eerste gedacht aan een (wijk)gebouw, dat lijkt logisch maar het is naar zijn mening vaak niet de oplossing voor de problemen. Pastors vraagt studenten goed stil te staan bij wat er al is, vaak is een halve oplossing al aanwezig die je kunt aanvullen. Zoals sportverenigingen, die hebben al een rol in de wijk, daar ontmoeten bewoners elkaar al, zijn vaak selfsupporting en bieden dus mogelijkheden. Probeer vanuit de mensen, de bewoners, te denken: “Hoe wil je dat ze leven? Wat wil je bieden?”


Tot slot
Marco Pastors geeft aan dat de presentaties weer leuke en goede informatie hebben gegeven en de onderzoeken van de studenten wederom zeer waardevol zijn met als advies “Denk vanuit de gebruiker en de behoefte en minder vanuit gebouwen.” Arjen van Susteren sluit af: “met de goede feedback en adviezen van Marco Pastors gaan de studenten de komende 10 weken de onderzoeken verder uitwerken.”


Eind januari, begin februari zullen de studenten hun onderzoeken afronden en presenteren. 

  


 

Voor vragen of meer informatie kunt u contact opnemen met programmaleider Arjen van Susteren, a.w.c.susteren@hr.nl

 

 

 

Contact info

Wilt u contact opnemen met EMI?

Email: EMIopzuid@hr.nl
Telefoon: 010 794 5946