EN | NL
MENU

Lezing Ibrahim Issa

15/04/2015

 

"Every act of violence 
starts with a unhealed wound."


Maandag 13 april ontving EMI Ibrahim Issa, directeur van de Hope Flowers School in Bethlehem, in het Nieuwe Instituut te Rotterdam. Ibrahim maakt de visie van zijn vader, Husein Issa, oprichter van de Hope Flowers School, waar: de nieuwe generatie Palestijnen en Israëliërs zó opvoeden, dat zij in vrede met elkaar kunnen samenleven. 

Hij was een aantal dagen in Nederland en was in de gelegenheid om op maandag 13 april een lezing te geven over zijn filosofie, werkwijze en zijn school. Directeur van stichting LOKAAL, de Rotterdamse filosoof Liesbeth Levy, verzorgde de inleiding van de lezing en het nagesprek.  

Deze lezing was de eerste in een serie inspiratie-lezingen door het expertisecentrum over community building en maatschappelijke innovatie. WIj vonden het een inspirerende middag en een indrukwekkend verhaal. Een mooie eerste editie! 

Met speciale dank aan Ralph Goossens en collega Paul Goossens voor het leggen van het contact met de Hope Flowers School en Ibrahim Issa.



DONEREN

Zoals Ibrahim Issa tijdens de lezing ook aangaf is de school een non-profit organisatie die kan voortbestaat door middel van giften en donaties. Vanuit de hele wereld heeft de school donateurs, de z.g.n 'Friends of Hope Flowers. In Nederland is ook een stichting 'Friends of Hope Flower School' opgericht om geld in te zamelen en naamsbekendheid te creëren voor de school.

Wilt u ook doneren of meer weten over Friends of Hope Flowers? Lees meer >


 
INLEIDING
door Liesbeth Levy


Om te beginnen wil ik onze gast vanmiddag Ibrahim Issa hartelijke welkom heten. Hij zal vanmiddag voor u spreken over de filosofie en de werkwijze van een Unieke Palestijnse school gevestigd op de Westoever in Bethlehem, met een onderwijsfilosofie gewijd aan vrede en democratie. De Hope Flowers School. Het onderwijs is gebaseerd op fundamentele mensenrechten. Naast regulier basisonderwijs geeft deze school vredesonderwijs, gericht op verdraagzaamheid en het in harmonie naast elkaar leven van Israëliërs en Palestijnen.

Vredesopvoeding in de Hope Flowerschool is geïntegreerd in het curriculum. Taal is een instrument voor sociale verandering: een middel om angst te minimaliseren, vooroordelen te voorkomen, en de dialoog tussen Israëli's en Palestijnen te bevorderen. De leerlingen op de school zijn Palestijnse moslims en christenen. Joodse leerlingen komen tijdens de uitwisseling programma’s met Israëlisch scholen en organisaties. De school biedt een interreligieuze opleiding in plaats van godsdienstonderwijs. Uitgangspunt: kinderen leren over elkaars religie en kinderen laten opgroeien zonder een bevooroordeelde mening over andere kinderen. 

Vanuit de gedachte dat het effect van onderwijs aanzienlijk wordt versterkt als het gesteund wordt door ‘community-development’ heeft de school het Hope Flowers Centrum voor Onderwijs- en Samenlevingsontwikkeling opgericht. Zo wil de school zijn filosofie verspreiden in bredere kring en een cultuur van vrede bevorderen. Het centrum biedt ook opleidingen voor Palestijnse leraren van andere scholen op de Westelijke Jordaanoever met als thema hoe zij vredes- en democratisch onderwijs kunnen implementeren op hun scholen. Voorst worden docenten getraind om psycho-sociale hulp te bieden voor kinderen en hun families. Andere programma’s hebben als thema de empowerment van vrouwen en jongeren, en het organiseren van interreligieuze programma’s.

Ibrahim Issa maakt de visie van zijn vader, Husein Issa, oprichter van de Hope Flowers School, waar: de nieuwe generatie Palestijnen en Israëliërs zó opvoeden, dat zij in vrede met elkaar kunnen samenleven.


De lezing die Ibrahim Issa voor u gaat geven is de eerste in een serie inspiratie-lezingen van het Expertisecentrum Maatschappelijke Innovatie (EMI) over community building en maatschappelijke innovatie. Doel van de reeks is om te inspireren en te motiveren en de methodiek van Community Building te verdiepen en uit te werken vanuit een vergelijkend perspectief. Doel van EMI is om samen met verschillende partners op Rotterdam Zuid te werken aan een betere toekomst voor jongeren die daar opgroeien. Community building speelt hierbij een sleutelrol en is de essentie van de door het EMI gehanteerde methodiek: de community of practice: Praktijkgericht leren in niet hiërarchische groepen. Vertrekkend vanuit de concrete vragen en vraagstukken van Zuid worden hierbij leergemeenschappen gevormd waarin professionals en bewoners van Zuid samen werken aan oplossingen. Persoonlijke aandacht voor leerlingen zoals in het mentoren project of de betrokkenheid van ouders bij school zijn hiervan sprekende voorbeelden. Dit alles tegen de achtergrond van een gebied waar mensen met verschillende culturele achtergronden en materiele omstandigheden met elkaar samen leven. Het uitgangspunt daarbij is de Hogeschool leert van Zuid en Zuid van de Hogeschool.


Volgens de verlichtingsfilosoof Kant bestaat de samenleving uit een gemeenschap van redelijk denkende wezens waarin ieder lid van een gemeenschap zich moest leren verplaatsen om daaraan deel te kunnen nemen. Hij noemde dat de sensus communis. Verbeeldingskracht was daarbij een cruciaal hulpmiddel. In onze tijd lijkt het heel moeilijk geworden om je nog onderdeel te voelen van een gemeenschap, van een sensus communis. Onze samenleving is zeer divers geworden in velerlei opzicht . Met behulp van moderne technologie communiceren we ons suf maar dit leidt er niet toe dat we ons beter in elkaars werelden kunnen verplaatsen. Wel ontstaan er allerlei verschillende gesloten werelden waardoor mensen zich steeds meer terugtrekken in hun eigen groep. Hoe mobiliseer je in zo'n samenleving verbeeldingskracht, verbeeldingskracht waarzonder samenleven niet kan. En hoe zorg je ervoor dat we dan ook nog van elkaar blijven leren?, een leergemeenschap vormen.

Hoe bouw je aan een leergemeenschap op Zuid tegen de achtergrond van een toenemende angst voor radicalisering van jongeren in de grote steden van Europa.
De lessen van de Hope Flowers school zouden wat dat betreft heel relevant kunnen zijn . Maar die relevantie krijgen we echter alleen maar scherp als we weten wat de verschillen en wat de overeenkomsten zijn tussen Zuid en de West bank van Jeruzalem. De belangrijkste vraag is daarbij waarom in een samenleving waarin geweld en angst een tritste alledaagse realiteit zijn geworden gekozen is voor een aanpak waarin taal, de dialoog de sleutel vormt voor vrede en democratie.

Ten slotte wil ik deze korte inleiding beëindigen met een persoonlijke noot. Mijn eigen filosofische onderzoek betreft de dialoogfilosofie van Martin Buber. Een joodse filosoof die recht tegen het Westerse denken inging door niet het abstracte kennen maar de ontmoeting met de ander als basis te zien voor wetenschap en wijsheid. Zijn credo luidde 'al het werkelijke leven is ontmoeting'.
Hij heeft zich tijdens zijn leven en we spreken dan van het begin van de twintiger jaren ingezet voor een vreedzame co-existentie tussen joden en Arabieren waardoor hij in conflict kwam met een goede vriend Theodoor Herzl de voorman van de toenmalige zionistische beweging.

Aan hem moest ik direct denken toen ik las over Ibrahim Issa en zijn vader Hussein Issa.
Ik ben benieuwd naar zijn lezing en wil hem tenslotte dit citaat van Buber meegeven: 'Ik heb geen leer ik voer een gesprek'.

Contact info

Wilt u contact opnemen met EMI?

Email: EMIopzuid@hr.nl
Telefoon: 010 794 5946